ไตรลักษณ์
อันชีวิต เริ่มจากศูนย์ จบสิ้นสูญ
ธรรมไพบูลย์ บทไตรลักษณ์ ประจักษ์เห็น
สามสัจจะ สรรพสิ่ง ล้วนต้องเป็น
ตามกฎเกณฑ์ เปลี่ยนแปร ที่แน่นอน
สัจจะหนึ่ง อนิจจัง ความไม่เที่ยง
ดังคำเรียง เกิดอยู่ตาย ลายอักษร
รู้แจ้งธรรม เห็นเกิดตาย คลายอาวรณ์
จบละคร ฉากลวง พ้นบ่วงมาร
สัจจะสอง ทุกขัง ความเป็นทุกข์
อันทุกข์สุข คือคุกขัง รั้งสังสาร
เมื่อได้สุข สุขหมดไป ใจร้าวราน
ละบ่วงมาร วางทุกข์สุข พ้นคุกทัณฑ์
สัจจะสาม อนัตตา ไร้ตัวตน
รู้แจ้งผล ทุกสิ่ง ล้วนแปรผัน
เกินบังคับ อยู่ยง คงนิรันดร์
ลดยึดมั่น หมดห่วง สิ้นบ่วงมาร
รู้ไตรลักษณ์ เห็นธรรม ดังคำสอน
สิ้นอาวรณ์ ห่วงมัด วัฎสังสาร
รู้แจ้งธรรม วางจิต พิชิตมาร
สู่นิพพาน วิโมกข์ ละโลกเอย
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๒๗ เม.ย. ๖๙
