ปุถุชน   ดำรง   ชนม์เพียงร้อย

ดุจเดือนลอย   คล้อยฟ้า   ดาราปักษ์  

โลกธรรม   หมุนเวียน   เปลี่ยนแปรนัก

สุขยศศักดิ์   หาจีรัง   ยั้งยืนทน

อันลาภยศ   พกไป   ไม่ได้แน่

พกได้แต่   ต้นทุน   บุญกุศล

ทรัพย์สมบัติ   ฝากไว้   อนุชน

ให้เขาขน   ร่างตน   ไปเผาไฟ

เมื่อเกิดมา   มีอะไร   มาด้วยเจ้า

จะหาเอา   แต่สุข   สนุกไฉน

มามือเปล่า   ตัวเปล่า   หวังสิ่งใด

ล้วนจากไป   มือเปล่า   ดังเจ้ามา

ทุกข์จัดสรร   พบธรรม   กรรมลิขิต

ทบทวนคิด   ชีวิต   ไร้แก่นสา

เพียรตั้งมั่น   สมถะ   วิปัสสนา

เพียรนำพา   ธรรมา   สู่ผองชน

  บทประพันธ์โดย  ภ. ศรัทธายุตพงศ์

๑๙  มี.ค. ๖๙