ปุถุชน   ดำรง   ชนม์เพียงร้อย

ดุจเดือนลอย   คล้อยฟ้า   ดาราปักษ์  

โลกธรรม   หมุนเวียน   เปลี่ยนแปรนัก

สุขยศศักดิ์   หาจีรัง   ยั้งยืนทน

อันลาภยศ   พกไป   ไม่ได้แน่

พกได้แต่   ต้นทุน   บุญกุศล

ทิ้งเงินทอง   หาได้   ให้ผองชน

ฝากเขาขน   ร่างตน   ไปเผาไฟ

เมื่อเกิดมา   มีอะไร   มาด้วยเจ้า

หวังจะเอา   แต่สุข   สนุกไฉน

มาตัวเปล่า   มือเปล่า   หวังสิ่งใด

ล้วนจากไป   มือเปล่า   ดังเจ้ามา

 อย่าประมาท  หลงโลก  หลงยึดติด

ใช้ชีวิต   มัวเมา   กิเลสหนา

เพียรตั้งมั่น   สมถะ   วิปัสสนา

วางอัตตา  ละสังโยชน์   พ้นโลกเอย

  บทประพันธ์โดย  ภ. ศรัทธายุตพงศ์

๑๙  มี.ค. ๖๙