สดุดีพระสุนทรโวหาร
สดุดีพระสุนทรโวหาร
พระสุนทรโวหาร (สุนทรภู่)
กวีเอก สุนทรภู่ คู่สยาม
ก้องเกริกนาม เกรียงไกร พระครูขวัญ
ผู้ประศาสน์ เชี่ยวชาญ คำประพันธ์
วิจิตรสรรค์ ฉันท์กาพย์ นิราศกลอน
บทกวี เรื่องราว เล่าชีวิต
ท่านอุทิศ สืบสาน ผ่านอักษร
บรรจงร้อย หลักธรรม สำนวนกลอน
อนุสรณ์ วรรณศิลป์ คู่ถิ่นไทย
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๒๐ มี.ค. ๖๙
ชีวิตคน
ครั้นถึงครา เวลา ชีวาดับ
จิตลาลับ ล่วงภพ จบสังขาร
ผลกรรมดี สถิตย์ ทิพย์วิมาน
เกษมศานต์ ชื่นสุข ทุกวันคืน
เห็นแก่ตัว ก่อกรรม กระทำผิด
กรรมตามติด วิบาก ยากขัดขืน
ตกนรก หมกไหม้ ร้อนไฟฟืน
ชดใช้คืน หนี้กรรม กระทำมา
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๑๘ เม.ย. ๖๙
อันชีวิต คืออะไร ใครกำหนด
ชนชั้นยศ เลวดี ใครจัดสรร
ล้วนเป็นเพียง โลกสมมุติ ดุจหมอกควัน
หลงทางฝัน ห่างทางจริง ยิ่งทุกข์เอย
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๒๔ มี.ค. ๖๙
เกิดมาแล้ว มุ่งมั่นเรียน เพียรแน่แน่ว
แก่มาแล้ว คิดทบทวน ควรกุศล
เจ็บมาแล้ว รู้ปล่อยวาง ร่างกายตน
ตายเพียงหน วนเวียนจบ สิ้นภพเอย
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๓๑ มี.ค. ๖๙
เพื่อนพบพาน
เพียงเพ่งพิศ พบพักตร์ เพื่อนพลัดพราก
ผ่ายผอมผาก ผิวเผือด ผ่องผวนผัน
เพื่อนพึ่งเพื่อน พึ่งพา เพิ่มพูนพลัน
ผ่องแผ้วผัน เผื่อแผ่ ผลแพรวพราย
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๑๒ พ.ค. ๖๙
คำพูดคน
เป็นมนุษย์ สุดนิยม เพียงลมปาก
จะได้ยาก โหยหิว เพราะชิวหา
แม้นพูดดี มีคน เขาเมตตา
จะพูดจา พิเคราะห์ ให้เหมาะความ
บทประพันธ์โดย ท่านสุนทรภู่
อันนินทา กาเล เหมือนเทน้ำ
ไม่ชอกช้ำ เหมือนเอามีด มากรีดหิน
แม้องค์พระ ปฎิมา ยังราคิน
คนเดินดิน หรือจะสิ้น คนนินทา
บทประพันธ์โดย ท่านสุนทรภู่
อันอ้อยตาล หวานลิ้น แล้วสิ้นซาก
แต่ลมปาก หวานหู ไม่รู้หาย
แม้นเจ็บอื่น หมื่นแสน จะแคลนคลาย
เจ็บจนตาย เพราะเหน็บ ให้เจ็บใจ
บทประพันธ์โดย ท่านสุนทรภู่
วาจาเอ่ย หลังคิด สร้างมิตรได้
ศัตรูร้าย เปลี่ยนจิต คิดรังสรรค์
วาจาเอ่ย ก่อนคิด ผิดอนันต์
มิตรสัมพันธ์ ร้าวแตก แยกไมตรี
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๑๘ มี.ค. ๖๙
จิตใจคน-มิตร-ศัตรู
แล้วสอนว่า อย่าไว้ ใจมนุษย์
มันแสนสุด ลึกล้ำ เหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์ พันเกี่ยว ที่เลี้ยวลด
ก็ไม่คด เหมือนหนึ่งใน นำ้ใจคน
บทประพันธ์โดย ท่านสุนทรภู่
อันศัตรู ร้ายมุ่ง พุ่งหน้าไม้
หวังทำลาย เราสิ้น ดิ้นอาสัญ
มิร้ายสู้ หอกมิตร ปลิดชีวัน
มิป้องกัน สิ้นระแวง แทงหลังเอย
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๒๖ มี.ค. ๖๙
อันลูกดอก พิษพุ่ง มุ่งหน้าไม้
ศัตรูหมาย ดับดิ้น สิ้นอาสัญ
มิร้ายเท่า มีดมิตร ปลิดชีวัน
ไว้ใจกัน มิระวัง แทงหลังเอย
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๑๘ มี.ค. ๖๙
อันว่ามิตร ศัตรู มิจีรัง
ประโยชน์ยัง สองฝ่าย มิถือผิด
วันใดขัด ผลประโยชน์ เปลี่ยนความคิด
วันนั้นมิตร พลิกกลาย เป็นศัตรู
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๑๘ มี.ค. ๖๙
ชีวิตคน สั้นยาว ใครกำหนด
หนทางคด รวยจน ใครวาดสรรค์
โลกภายนอก ยิ้มสุข โศกจาบัลย์
ผู้ประพันธ์ ใช่ใคร ใจตัวเอง
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๑๘ มี.ค. ๖๙
ความรัก
เขาย่อมเปรียบ เทียบความ ว่ายามรัก
แต่นำ้ผัก ต้มขม ชมว่าหวาน
ครั้นรักจาง ห่างเหิน ไม่เนิ่นนาน
แต่นำ้ตาล ว่าเปรี้ยว ไม่เหลียวแล
บทประพันธ์โดย ท่านสุนทรภู่
อันเรื่องรัก คนอื่นไกล ยากไขรู้
รักเคียงคู่ สองชีวาตม์ ปรารถนา
รักสื่อเพียง คนในใจ ใกล้อุรา
อันตัวข้า คนนอกใจ เกินไขเอย
เป็นเพียงเงา เฝ้ามอง อยู่ไกลห่าง
ไร้หนทาง ร่วมเรียง เคียงเปิดเผย
ดุจสายลม ผ่านกาย แม่ทรามเชย
ไฉนเลย จะอยู่ใน หัวใจนาง
สมควรหยุด รักนี้ ด้วยใจล้า
หมดเวลา รั้งคอย ใจถอยห่าง
รับความจริง ว่าไม่ใช่ ในทุกทาง
จำปล่อยวาง รักสวยงาม ตามสายลม
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๒๙ มี.ค. ๖๙
อันเรื่องรัก ผู้ใด ยากไขบอก
จักช้ำชอก สมหวัง เพียงกังขา
สายสัมพันธ์ ผูกปอง สองอุรา
จักฟันฝ่า ร้างไกล เกินไขเอย
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๑๘ มี.ค. ๖๙
วิชา-ความรู้
อันความคิด วิทยา เหมือนอาวุธ
ประเสริฐสุด ซ่อนใส่ เสียในฝัก
สงวนคม สมนึก ใครฮึกฮัก
จึงค่อยชัก เชือดฟัน ให้บรรลัย
บทประพันธ์โดย ท่านสุนทรภู่
แม้นใครรัก รักมั่ง ชังชังตอบ
ให้รอบคอบ คิดอ่าน นะหลานหนา
รู้สิ่งไร ไม่สู้ รู้วิชา
รู้รักษา ตัวรอด เป็นยอดดี
บทประพันธ์โดย ท่านสุนทรภู่
อันความรู้ วิชา เปรียบป่าใหญ่
แม้นกว้างไกล เพียรมุ่ง รุ่งศึกษา
โลกวิชา เลี้ยงชีพ แลกเงินตรา
ธรรมวิชา เลี้ยงจิต พิชิตกรรม
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
๑๘ มี.ค. ๖๙
ห่านป่าเหนือ รู้เพียงนิด คิดว่าเก่ง
เที่ยวอวดเบ่ง ละทิ้งถิ่น บินลงใต้
ถึงที่หมาย ไร้ที่ลง หงส์มากมาย
แสนอับอาย ไร้อันดับ บินกลับเอย
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
ที่มา: จากเรื่อง "ล่าหยก" :
"ห่านป่าเหนือบินลงใต้ หงส์เต็มธรณีไร้ที่ให้ร่อนลง"
๒๙ มี.ค. ๖๙
ห่านป่าเหนือ รู้เพียงนิด คิดว่าเก่ง
กางปีกเบ่ง โผผกผิน บินลงใต้
ครั้นถึงถิ่น ไร้ที่ลง หงส์มากมาย
แสนอับอาย ไร้อันดับ บินกลับเอย
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
ที่มา: จากเรื่อง "ล่าหยก" :
"ห่านป่าเหนือบินลงใต้ หงส์เต็มธรณีไร้ที่ให้ร่อนลง"
๒๙ มี.ค. ๖๙
วันนี้มีท่านมอง ใครขัดข้องบอกข้ามา"
ลับกระบี่ เข้ากล่อง มาสิบปี
คมวาวดี เล่มนี้ มิเคยลอง
มาวันนี้ กล่องกระบี่ มีท่านจ้อง
ใครขุ่นข้อง หมองใจ บอกข้ามา
บทประพันธ์โดย ภ. ศรัทธายุตพงศ์
ที่มา: จากเรื่อง "ผู้พิทักษ์รัตติกาลแห่งต้าเฟิ่ง" :
"ลับกระบี่มาสิบปี คมวาวดีไม่เคยลอง
วันนี้มีท่านมอง ใครขัดข้องบอกข้ามา"
๒๙ มี.ค. ๖๙